السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

955

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

فصل يازدهم : باب‌هاى درختكارى و زراعت و مزارعه و مساقات باب 1 استحباب درخت‌كارى خداوند تعالى مىفرمايد : « توكل‌كنندگان بايد برخدا توكل كنند . » « 1 » 1577 - ( 1 ) زراره از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « شخصى امير مؤمنان عليه السلام را مشاهده كرد كه بر روى يك وسق [ / 180 كيلوگرم ] هستهء خرما نشسته است . سؤال كرد : اين چيست كه بر روى آن نشسته‌اى ، اى ابوالحسن ؟ امام عليه السلام فرمود : يكصد هزار درخت خرما - ان‌شاءالله . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : حضرت على عليه السلام هسته‌ها را كاشت و حتى يكى از آنها هدر نرفت و همه به درخت تبديل شد . » 1578 - ( 2 ) عبدالله بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « امير مؤمنان عليه السلام با چند بار هستهء خرما بيرون مىرفت . به وى گفته مىشد : اى ابوالحسن ! اينها كه به همراه دارى چيست ؟ على عليه السلام در پاسخ مىفرمود : درخت خرماست - اگر خدا بخواهد . آن‌گاه امام عليه السلام آنها را مىنشاند و حتى يكى از آنها هَدَر نمىرفت . » 1579 - ( 3 ) جابر بن عبدالله انصارى گويد : « روزى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله وارد باغ امّ‌معبد شد و پرسيد : اين نهال‌ها را مسلمان نشانده يا كافر ؟ امّ معبد گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! آنها را مسلمان كاشته است . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : هيچ مسلمانى نيست كه نهالى بكارد و انسان يا حيوان يا پرنده از آن بخورد مگر آن‌كه تا روز قيامت براى وى صدقه بنويسند . »

--> ( 1 ) . ابراهيم 14 / 12 .